Biografie
Mijn naam is Sharon Walraven en op het moment ben ik fulltime bezig met rolstoeltennis. Daarvoor reis ik de hele wereld rond. Zo’n zes maanden per jaar. In de weken dat ik dan nog thuis ben train ik ongeveer vijf uur per dag met mijn coach Joop Broens.
Deze trainingen bestaan dagelijks uit tennis uiteraard, maar ook krachttraining, conditietraining en mentale training zijn een onderdeel. Ook behandelingen zoals sportmassage en fysiotherapie behoren tot de wekelijks terugkerende dingen.
Verder sta ik ook onder behandeling van een sportarts die mij voedingssupplementen voorschrijft die ik dagelijks moet innemen. Ook dit vergt een behoorlijke discipline, maar als je zoals ik merkt dat je er veel baat bij hebt dan is dit niet zo moeilijk.
Ik ben pas op mijn 23 jaar in een rolstoel terechtgekomen door een val op de schaatsbaan. Daarna heb ik veel complicaties opgelopen in het ziekenhuis met als resultaat een dwarslaesie. Als je zoiets overkomt dan val je eerst wel in een zwart gat maar al gauw werd het voor mij duidelijk dat ik weer wilde sporten. In het revalidatiecentrum ben ik hier dan ook al mee begonnen.
Als kind al was ik helemaal bezeten van sport en deed ik aan marathonschaatsen, wielrennen, windsurfen en tennis. Toen al droomde ik van deelname aan de Olympische spelen.
Toen ik jaren later in Sydney Australië de finale mocht spelen voor een uitverkocht stadion was het als een droom die werkelijkheid werd.
Toen ik die zilveren medaille op zak had wist ik absoluut dat ik dit nog eens wilde meemaken.. Dus vier jaar lang stond al mijn sporten weer in het teken van de Olympische spelen, in Athene dit keer.
Helaas verliep het jaar 2004 desastreus voor mij. Een plotseling probleem met mijn hart maakte een operatie in Australië noodzakelijk. Hierdoor kwam mijn Olympische droom ernstig in gevaar. Gelukkig verliep mijn herstel heel voorspoedig en stond ik precies op tijd weer terug op de tennisbaan.
Tijdens het trainingskamp op Malta als voorbereiding op Athene ging het echter weer goed mis en volgde een tweede operatie op het moment dat al mijn teamgenoten de openingsceremonie voor de Olympische spelen in Athene meemaakten.
Voor mij als topsporter was dit het ergste wat me op dat moment kon overkomen.
Na een revalidatie periode kreeg ik van de arts groen licht om weer te gaan sporten. Nog gemotiveerder dan voor die tijd ben ik aan de slag gegaan met mijn nieuwe trainer Joop Broens. Dacht ik voor die tijd dat ik met de tweede plaats op de wereldranking mijn top al had bereikt dan ben ik daar nu niet meer van overtuigd. Met de juiste mensen om me heen kan ik nog verder doorgroeien en bereid ik mij nu voor op de Olympische spelen van Peking.
Mijn inzet is 100% en alleen dan kun je je idealen verwezenlijken.
