Hoi allemaal,
Ik ben inmiddels al weer twee dagen in St Louis voor een van de grotere rolstoeltennnistoernooien die vooraf gaat aan de US open in New York. Van tennissen is er echter nog niet heel veel gekomen want tot nu toe ben ik eigenlijk alleen maar bezig geweest met regelen.
Al sinds ik met mijn kwalificatie voor London ben begonnen lijkt t wel alsof ik op de proef word gesteld door allerlei incidenten. Zo ook dit keer.
Toen we eindelijk na een reistijd van 22 uur erg vermoeid op onze eindbestemming in St Louis aankwamen bleek dat mijn tennisrolstoel de lange reis niet had overleefd. Drie dubbel gevouwen kwam hij aan op de bagageband. Buiten t feit dat hij speciaal voor mij op maat gemaakt is en ong 6000 euro kost was natuurlijk t grootste probleem dat ik hem deze twee weken heel hard nodig heb.
Nadat vliegmaatschappij Delta een gespecialiseerd bedrijf had ingeschakeld om te kijken of er nog iets te redden viel moesten deze na een dag concluderen dat mijn rolstoel als verloren moet worden beschouwd.
Gelukkig kon ik gisteren tijdens de training een stoel van iemand anders gebruiken waar ik vandaag ook mijn wedstrijd in ga spelen. Helaas voor mij geen “opwarmrondjeâ€, maar ik mag meteen aan de bak tegen t japanse talent Kamiji.
Ik voelde me absoluut niet comfortabel in mijn leenstoel, maar voor nu is t wel veel beter dan niets. Delta stelt nu alles in t werk om mijn reserveframe dat thuis staat voor de US open in New York te krijgen zodat ik daar weer in mijn eigen vertrouwde stoel kan spelen.
Fingers crossed!!!!
Hoi allemaal,
Het blijft heel bijzonder om op Wimbledon te spelen en als je dan ook nog als winnaar de trofee, met je naam erin gegraveerd, in ontvangst mag nemen is dat gevoel bijna niet te omschrijven
Als jong meisje was ik al enorm gefascineerd door Wimbledon en was ik in t finaleweekend niet weg te krijgen voor de tv. Nu mocht ik in een uitzinnig uitverkocht centre court de wedstrijd van Djoko tegen Nadal live aanschouwen . Een betere plaats dan vlak naast de baan had ik niet kunnen krijgen en ik voelde mij dan ook een bevoorrecht mens om dit allemaal mee te maken
Maar even terug naar onze eigen wedstrijd eerder die dag. Esther en ik startten goed in de eerste set en konden die beslissen met 6-4. In de tweede set maakten onze tegenstanders steeds meer druk en maakten wij iets teveel fouten waardoor we de tweede set moesten afstaan met 6-3
In de derde set stoomden onze tegenstanders vervolgens door naar een 5-2, 30-0 voorsprong. Maar natuurlijk is een wedstrijd pas beslist tot t laatste punt gespeeld is en met dat in ons achterhoofd knokten wij door voor ieder punt.
Wat een ontlading toen we de wedstrijd en dus ook de Wimbledon titel op onze naam schreven met 7-5 in de derde set.
Daarna meteen naar de persruimte en snel door een jurk uitzoeken voor t champions dinner die avond waar Djokovic en Kvitova natuurlijk ook bij aanwezig waren.
Nu weer even thuis na al deze belevenissen en dan maandag weer richting Zwitzerland voor t volgende toernooi.
T was nog even heel spannend in de finale tegen Jiske Griffioen en Aniek van Koot nadat we de eerste set met 7-5 verloren, maar uiteindelijk hebben we in de derde set tie break aan t langste eind getrokken en was onze vierde grandslam dubbeltitel op rij een feit.
T was zeker niet onze beste wedstrijd maar wel super spannend.
De volgende keer dat ik met Esther tijdens de dubbel in actie kom zal op Wimbledon zijn.
Hoi allemaal,
De tassen zijn weer gepakt, dit keer om huiswaarts te keren . Vrij kort weliswaar,
maar net genoeg om de post door te nemen en een nieuwe tas in te pakken.
T toernooi in Atlanta was t eerste toernooi van de kwalificatie voor London
die exact een jaar zal duren.
Om juist hier goed te presteren was natuurlijk extra belangrijk voor een
goede start van die kwalificatie . En gelukkig is dat meer dan gelukt.
Zowel in de single alsook de dubbel heb ik t toernooi op mijn naam kunnen
schrijven.
Na een nacht in mijn eigen bed zullen we dinsdagochtend om half 5 alweer
op pad gaan naar t volgende toernooi, Roland Garros.
Het zal best zwaar worden omdat ik zeker na terugkomst uit de states altijd
last heb van een mega jetlag, maar aan de andere kant kijk ik er ook enorm
naar uit.
Om onderdeel uit te maken van dit mega event blijft een enorme belevenis,
Paris,here I come!!!
Groet Sharon
Hoi allemaal,
De World team cup is ten einde en we kunnen niet meer dan enorm tevreden zijn over t resultaat. Bij Zowel de dames alsook de heren was Nederland t sterkste team van de wereld . Bij de heren was t in 2005 voor t laatst dat zij de wereldbeker in ontvangst mochten nemen.
Reden voor een big party die ik mij absoluut nog lang zal herinneren….
T waren twee TOP weken met een super goede sfeer en een mega resultaat!!!!
Time to go home…..
Hoi allemaal,
In de halve finale hebben we redelijk eenvoudig Zwitzerland verslagen dus
mogen wij vandaag in de finale aantreden om de wereldtitel op onze naam te
schrijven. Daar zullen we Duitsland treffen die als moeilijkheidsgraad hebben
dat hun tweede singelaar een stuk moeilijker is dan de eerste.
Esther als nummer 1 van de wereld zal altijd de eerste single moeten spelen
, tegen Katharina Kruger, dus mag ik t gaan opnemen tegen de Duitse nummer
2, Sabine Ellerbrock.
Ik ben inmiddels redelijk hersteld en dat moet ook wel wil ik enige kans
maken tegen haar. Ik moet als eerste de baan op en op t moment dat ik mijn
single winnend afsluit zal er geen vuiltje aan de lucht zijn en zal t waarschijnlijk
nooit op een beslissende dubbel aankomen, mits Esther zich niet blesseert.
Maar mocht ik mijn single verliezen zullen we wel die beslissende dubbel
moeten spelen en dat kan toch wel wat extra druk met zich meebrengen. Op
dat moment zullen Zowel Esther als ik ook weer de baan op gaan, maar laten
we daar vooralsnog niet vanuit gaan.
Gisteren stonden ook onze junioren in de finale die ze helaas in de beslissende
dubbel hebben verloren tegen Spanje. T halve park was oranje gekleurd. Sommige
van ons zijn hees van t aanmoedigen en een beetje doof door de vuvuzela’s,
maar wat een ongelofelijke sfeer ..
Dat zal mij absoluut vleugels geven op t moment dat ik t moeilijk heb!!!
Groet Sharon
Hoi allemaal,
Helaas zijn gisteren en vandaag heel anders voor mij gelopen dan gepland.
Gisterochtend tijdens t ontbijt voelde ik me al niet heel fit en toen de
koffie me ook nog tegenstond was dat eigenlijk al een verdacht teken .
Ik ben toch nog op weg gegaan naar t tennispark, maar daar begon ik me al
snel zieker en zieker te voelen. Ook hoorde ik dat er veel mensen last hadden
van dezelfde symptomen.
Tegen t eind van de middag waren er al zo’n 40 zieken bij de verschillende
teams waaronder een stuk of 6 ernstig. En helaas behoorde ik tot die laatste
categorie. Toen echter de dokter langskwam en t over een ziekenhuisopname
had ,begon ik toch een beetje te stressen.
Maar aan t begin van de avond toen ik nog steeds zieker werd en zelfs geen
slokje water meer kon binnenhouden , maakte t me eigenlijk allemaal al niets
meer uit .
Omdat ik redelijk was uitgedroogd heeft men mij snel vocht toegediend en
na een aantal injecties begon ik weer iets helderder te worden. Met een hele
zak pillen en een antibiotica kuur naast mijn bed hou ik nu contact met mijn
teamgenoten die op de baan staan tegen Korea. (en al 2-0 voorstaan hoorde
ik zojuist)!!
Echt balen dat ik nu niet kan spelen en er niet eens bij kan zijn om ze aan
te moedigen maar hopelijk kan ik morgen weer richting de baan . Tot nu toe
heb ik al twee koppen thee binnengehouden ,dus wie weet.En vanuit mijn bed
heb ik toch wel wat te zien want t is een erg belangrijke dag hier in Zuid-Africa.
Liberty day , de dag waarop Nelson Mandela is vrijgelaten…Feest dus!!
Sharon
Hoi allemaal,
De World team cup is vandaag officieel van start gegaan. Nadat we eerste een paar geweldige dagen hebben gehad in de Farm inn lodge waar we buiten de teambuildings opdrachten en de sessies met onze conditietrainer geen racket hebben aangeraakt, begon bij iedereen de honger naar de bal weer te komen.
De lodge lag echt op een toplocatie midden in een wildlifepark waar we de leeuwen iedere avond konden horen brullen. Tijgers,buffels, leeuwen, hyena’s en mijn absolute favoriet, de giraffes. We hebben ze allemaal gespot tijdens de safari die echt een ongelofelijke indruk heeft achtergelaten.
Maar inmiddels hebben we onze lodge verruild voor een luxe hotel midden in de stad Pretoria. Nadat gisteravond de spectaculaire openingsceremonie heeft plaatsgevonden was t vandaag tijd om echt van start te gaan.
Aan de World team nemen ongeveer 30 verschillende landen deel en speel je als team tegen een ander land waarbij t gaat om 2 gespeelde single wedstrijden en een dubbel. Wij (Esther, Aniek, Marjolein en ik) mochten als eerste uitkomen tegen Brazilie. Gelukkig hadden we niet al te veel moeite en hebben we alle wedstrijden winnend kunnen afsluiten (3-0).
Helaas hebben de junioren t een stuk lastiger gehad en moesten ze in Spanje hun meerdere erkennen . Maar gelukkig konden de heren tegen Duitsland alsook de quads tegen Zuid Africa hun wedstrijden ook winnend afsluiten.
Ieder team heeft ergens in de week een rustdag en die van ons is morgen al omdat we uitgenodigd zijn voor een official diner op de Nederlandse ambassade. Natuurlijk zal er morgen wel de nodige trainingsarbeid worden verricht, om de dag erna weer zo optimaal mogelijk te kunnen presteren.
Onze tegenstanders voor de dag erna zal Korea zijn.
Groet Sharon
Hoi allemaal,
Mijn tassen zijn gepakt en morgenvroeg om 4 uur (beter dan zo heel vroeg) vertrek ik naar Schiphol. Vervolgens een 11 uur durende vlucht naar Johannesburg waar we ’s avonds zullen landen. Omdat t niet verantwoord is om in de avond nog te reizen zullen we de eerste nacht in Johannesburg doorbrengen om  vervolgens de dag erna door te reizen naar Pretoria, waar we een aantal dagen in een lodge in een wildreservaat zullen verblijven. Deze dagen zullen in t teken staan van teambuilding, waarbij we natuurlijk ook op zoek zullen gaan naar de “Big Fiveâ€.
Na deze dagen gaan we naar t complex waar de World team cup zal plaatsvinden. Bij dit toernooi komt de wereldtop van t rolstoeltennis bij elkaar om te strijden om de wereldtitel voor landenteams. T toernooi is vergelijkbaar met de Davis Cup (heren) en de Fed Cup (dames) in t validentennis.
Tennis is een individuele sport, maar 1 keer per jaar staat onze sport in t teken van een TEAM prestatie, waarin je als speler een onderdeel vormt van t geheel. Alle losse schakels moeten optimaal functioneren om gezamenlijk grenzen te verleggen,
Wat zou t geweldig zijn als de dames, heren, quads  en jeugd in 1 jaar gezamenlijk wereldkampioen zouden worden!!!
Dagverslagen en meer informatie zullen te vinden zijn op www.knltb.nl/worldteamcup of www.itftennis.com/wheelchair
Â
Â
Hoi allemaal,
Na mijn inspelen vanochtend om 8.00 heb ik me voortdurend in de airco gehouden
tot t begin van mijn wedstrijd om 11.00 uur want ik wist dat t weer mij anders
parten zou kunnen gaan spelen.
De eerste set tegen Aniek van Koot was ik super op dreef en kon ik enorm
veel druk maken . Toen ik deze set winnend afsloot was er nog geen vuiltje
aan de lucht want ik stond met enorm veel vertrouwen op de baan.
T leek wel alsof alles lukte. Bij t begin van de tweede set hadden we een
paar erg close games en daarna was t vuur er een beetje uit . Ik kon niet
meer de druk maken van de eerste set en maakte teveel fouten.
Kansen heb ik zeker genoeg gehad maar helaas kon ik die niet benutten. Toen
de tweede set naar v Koot ging had ik eigenlijk t kookpunt al bereikt. In
de derde set liep ik constant achter de feiten aan en kon ik t tempo v Aniek
niet meer de baas. Zelfs alle koelelementen die ik voorhanden had konden
hier geen verandering in brengen.
Na mijn wedstrijd ben ik meteen de airco in gevlucht omdat ik wist dat ik
binnen een uur weer de baan op moest voor onze dubbel.
Gelukkig was ik weer een beetje bijgetrokken en op temperatuur toen de dubbel
van start ging. Esther en ik konden beiden veel druk maken waardoor we bij
onze tegenstanders veel fouten afdwongen. Dus toch nog een finale morgen?!!
En na de dubbelfinale is t dan ook weer tijd om alles in te pakken. Dit
keer niet voor t volgende toernooi maar om huiswaarts te keren. Na een paar
dagen thuis zal ik mijn spullen weer bijeen moeten zoeken voor t enige teamevent
dat we in t rolstoeltennis kennen, nl de World team cup.
Dit is t wereldkampioenschap voor landen en vergelijkbaar met de Davis cup
voor valide spelers.
Deze World team vindt ieder jaar in een ander land plaats en dit keer zal
Zuid- Afrika de host zijn. Als voorbereiding op dit event gaan we eerst 3
dagen acclimatiseren in een resort en zal er ook ruimte zijn voor een safari,
voordat er weer veel getennist zal gaan worden.
Helaas hebben Esther en ik t in de dubbelfinale niet gered. Wij speelden beiden niet op ons best en onze tegenstanders (Griffioen en van Koot) maakten weinig fouten en speelden met veel druk. Volgende keer (Roland Garros) beter!!!
Groet Sharon
