Hoi allemaal,
Esther en ik hebben de dubbel masters gewonnen!!!!. Het was niet onze beste
wedstrijd deze week maar absoluut wel de meest spannende.
De eerste set wonnen Jiske en Aniek met 6-3 en in de tweede set kwamen we
vervolgens 5-3 achter. Toen we deze toch nog met 7-5 wisten te winnen voelden
we ook dat t tij aan t keren was.
De derde set begonnen Jiske en Aniek echter sterk en kwamen met 2-0 voor
met diverse kansen op 3-0. We bleven echter geloven in een overwinning en
vooral ook knokken voor ieder punt en na ruim 3 uur was t eindelijk zo ver
en konden wij t aller laatste punt scoren. Wat een ontlading na een hele
leuke maar vooral ook vermoeiende week.
Voor de tweede achtereenvolgende keer in mijn carriere kon ik dit officieuze
wereldkampioenschap op mijn naam schrijven. Vorig jaar met Aniek van Koot
aan mijn zijde en dit jaar voor t eerst samen met Esther Vergeer.
Nadat ik vorig jaar al de nummer 1 positie op de ITF wereldranglijst dubbel
had ingenomen ben ik dit jaar die plaats niet meer kwijtgeraakt en sluit
ik ook dit jaar af als nummer 1. Met t oog op t komend jaar natuurlijk een
geweldige stap in de goede richting.
Buiten alle genodigden was er vandaag ook koninklijk bezoek aanwezig bij
de wedstrijden in de persoon van Prinses Margriet . Esther en ik zijn gevraagd
om een praatje met haar te maken en toen bleek dat zij zeer geïnteresseerd
was in t rolstoeltennis en er ook behoorlijk wat van af wist.
Ik ben nu even thuis voor een kort nachtje en vertrek morgen vroeg weer naar
de single masters die dit jaar voor t eerst in Belgie zullen plaatsvinden.
Groet Sharon
Hoi allemaal,
Gisteren hebben Esther en ik onze laatste poule wedstrijd winnend afgesloten met 6-3 6-1 tegen t Engelse duo Shuker/Whiley.
Ook dag ervoor gingen we met de zege aan de haal in een spannende driesetter tegen Griffioen / v Koot.
Met deze overwinningen zijn we eerste in de poule geworden en mogen we morgen aantreden in de finale, wederom tegen t duo Griffioen/v Koot omdat zij tweede in de poule zijn geworden.
Een finale spelen op zo’n groot toernooi is natuurlijk super , maar nu t ook nog eens in Nederland is en er heel wat vrienden en bekenden komen supporteren is t natuurlijk extra bijzonder….
Groet Sharon
Hoi allemaal,
Esther en ik zijn de dubbelmasters sterk begonnen. Met 6-2 6-2 hebben wij in onze eerste poulewedstrijd afgerekend met t koppel Sevenans/Buis.
We speelden een erg goede wedstrijd en gaan met veel vertrouwen de wedstrijd van vanavond in. Dan zullen onze tegenstanders Griffioen/van Koot zijn.
De vier beste koppels van de wereld mogen aan dit evenement deelnemen. We spelen dus 3 poulewedstrijden voordat de eerste twee koppels van de poule elkaar treffen in de finale die voor zondag gepland staat,
Groet Sharon
Hoi allemaal,
De laatste twee internationale toernooien van dit jaar staan op de agenda.
Deze week de dubbel masters in Amsterdam en volgende week de single masters
in België.
Deze toernooien gelden als t officieuze WK en aan t eind van deze toernooien
wordt de nummer 1 van de wereld uitgeroepen.
Bij de singles zal dat zeker Esther Vergeer worden omdat zij zoveel punten
op voorsprong staat, daar kan niemand meer bij in de buurt komen.
Bij de dubbel daarentegen maak ik een hele goede kans om t jaar als nummer
1 af te sluiten.
Ook zijn er heel wat punten te verdelen die meetellen voor de kwalificatie
voor London. Kortom, twee hele belangrijke weken die vandaag zullen starten
met de loting in t Olympic stadium in Amsterdam.
Esther en ik zijn als eerste geplaatst maar zullen rekening moeten houden
met forse tegenstand van de andere koppels.
De afgelopen weken heb ik heel wat trainingsarbeid verricht en ik voel me
fit, dus ik ben er klaar voor!!!!
Groet Sharon
Hoi allemaal,
Yeahhhh, We did it!!!!!! De vierde grand slam dubbel titel dit jaar en de zesde op rij. En wat een wedstrijd!!. Het was absoluut heel hoog nivo van beide kanten vanaf de start.
De eerste set wonnen Esther en ik met 7-5. In de tweede set ging t weer heel gelijk op. Tijdens hele lange rally’s was t echt vechten voor ieder punt. In de tie break kregen we twee matchpoints die we uiteindelijk niet konden benutten. De tweede set ging dan ook met 11-9 in de tiebreak naar Aniek en Jiske.
We stonden inmiddels al ruim 2,5 uur op de baan en alles deed pijn en ik was zo moe. Vervolgens kwamen we in de derde set in no time 2-0 achter. Esther heeft me er toen echt even door heen moeten slepen, want ik kon niet meer.
Maar gelukkig heb ik toen mijn laatste beetje energie gevonden en stormden we door van 3-1 achter naar 6-4 winst. Wat een ontlading na 3,5 uur en wat een geweldige ervaring om voor zoveel
publiek zo’n spannende goeie wedstrijd te kunnen spelen.
Door onze lange wedstrijd die tot 22.15 duurde was ik wel pas om 24.00 uur in t hotel. Onze planning voor vandaag (sightseeing) valt hiermee enigszins in duigen want ik moet al mijn spullen nog gaan ophalen op de baan en daarbij is een beetje rust nu wel op zijn plaats.
Vandaag onze laatste dag hier en dan is t weer tijd om onze spullen te pakken en naar huis te vertrekken. Twee weken om te trainen en bij te komen van mijn lichamelijke ongemakken en dan naar t volgende toernooi in Sardinie,
groet Sharon
Hoi allemaal,
Esther en ik hebben de halve finale dubbel vandaag gewonnen. De tweede set was nog wel even spannend toen t 5-5 gelijk werd, maar gelukkig konden we de wedstrijd toch beslissen in twee sets 6-2 7-5. Nadat we de eerste twee dagen in New York alleen maar regen en kou hebben gehad vanwege een naderende tornado was vandaag de heat rule van kracht. En warm was t echt wel, zeker toen wij op t heetst van de dag moesten spelen.
Morgen is de finale en zullen onze tegenstanders zullen Jiske Griffioen en Aniek van Koot zijn. Een complete Nederlandse aangelegenheid dus.
Vandaag duurde t ontzettend lang voordat we van t hotel op Flushing Meadows waren en de terugweg vanavond was niet anders. Dit was mede vanwege t feit dat de Obama’s hun intrek hebben genomen in t Walldorf Astoria en daar de halve stad voor werd afgesloten.
Morgen zullen zij ook bij de wedstrijden aanwezig zijn en dat gaat natuurlijk met de nodige security gepaard, alhoewel t volgens mij al niet meer erger kan worden dan t al is.
Zoveel politie, militairen en security heb ik in mijn leven nog nooit bij elkaar gezien. Erg intimiderend al die mitrailleur paraat. Er wordt dan ook rekening gehouden met een aanslag vanwege t feit dat t as zondag 10 jaar geleden is dat de aanslagen plaatsvonden en er een enorme herdenkingsmanifestatie
zal plaatsvinden.
T is dan ook niet echt een geruststelling om juist dan in New York te zijn. We hopen dan ook maar dat t “loze” geruchten zijn en proberen vooralsnog van alles te genieten wat op ons pad komt….en dat is nogal wat!!!
groet Sharon
Hoi allemaal,
Sinds we in New York zijn gearriveerd heeft t alleen nog maar gegoten van de regen. Voor ons waren t alleen onze trainingsdagen die in t water vielen, maar de organisatie zat redelijk met de handen in t haar omdat er in die twee dagen geen wedstrijd gespeeld kon worden.
Vandaag begon ook ons toernooi en gelukkig hadden we een droge dag, met veel zon zelfs. Toen ik vanmiddag op de baan stond voor mijn single tegen Aniek van Koot was t zelfs erg warm. En dit was absoluut niet in mijn voordeel na mijn problemen van afgelopen week.
Over de eerste set was ik heel tevreden en heb dan ook continu voor gestaan en veel kansen gehad. Ik moest heel diep gaan en uiteindelijk verloor ik de set toch nog met 7-5. De tweede set ging vervolgens heel snel 6-1. Ik kon t tempo niet meer volhouden en merkte dat ik absoluut nog niet helemaal hersteld was van afgelopen week. Desalniettemin was ik zeker niet ontevreden.
’s Avonds ben ik nog gebleven om mijn absolute favoriet Federer te zien spelen tegen Tsonga. De sfeer in t stadion was super maar helaas heeft t maar even geduurd. Op 3-2 voor Federer kwam de regen wederom met bakken uit de lucht.
Wij zijn vervolgens terug gegaan naar ons hotel want morgen staat er voor mij nog een dubbel op t programma. Samen met Esther Vergeer mag ik t opnemen tegen de Australische Ditoro en de Amerikaanse Emmy Kaiser.
groet Sharon
Hoi allemaal,
Onze laatste dag in St Louis is aangebroken. Inmiddels gaat t steeds iets beter met me en ben ik ook weer een beetje mobiel. Naar buiten gaan is echter nog steeds geen optie want met een temperatuur van 42 graden en een gigantische luchtvochtigheid is dat absoluut niet aan te raden.
Ik heb dan ook best wel te doen met de mensen die vandaag hun finale wedstrijd nog moeten spelen!!
Morgen vliegen we naar New York voor de US open en gelukkig beginnen onze wedstrijden daar pas op donderdag zodat ik nog even een paar dagen heb om verder te herstellen.
Dinsdag avond zijn we door de organisatie uitgenodigd voor een diner met aansluitend een musical op Broadway. Daar heb ik echt wel super veel zin in.
Gisteren kreeg ik gelukkig ook bericht dat mijn reserveframe inmiddels onbeschadigd in New York is gearriveerd. Nu nog een laatste check up om te kijken of al mijn bloedwaardes ook weer in orde zijn en dan kan ik er weer tegenaan. Maar ik heb mijn lesje wel geleerd. Als ik ooit nog eens zoiets voel stop ik meteen met mijn wedstrijd , matchpoint of niet!!!
Dit toernooi heb ik nog een memorabele award mogen ontvangen . Dit keer niet vanwege mijn overwinning maar voor doorzettingsvermogen bij zoveel pech, De Triumph of the Human Spirit Award.
Hier was ik erg door verrast maar aan de andere kant hoop ik dat ik zo’n award nooit meer hoef te ontvangen voor deze reden.
Groet Sharon
Hoi allemaal,
This is not my Lucky week.
Nadat we nog wat aanpassingen aan mijn leenstoel hadden gedaan ging ik vol goeie moed de baan op tegen t Japanse talent Kamiji. In de eerste set kwam ik 5-2 achter en moest heel diep gaan om er nog een tie break uit te slepen die ik uiteindelijk met 11-9 wist te winnen.
Inmiddels was de temperatuur opgelopen tot 40 graden. Toen ik in de tweede set op 5-3 voorkwam werd ik enorm misselijk en leken mijn armen van lood. Ook stopte ik met zweten en kreeg ik koude rillingen. Eigenlijk had ik toen natuurlijk meteen moeten stoppen.
In iedere fase van de wedstrijd had ik dit waarschijnlijk ook gedaan, maar nu was ik zo dicht bij de overwinning en dus bij t einde van de wedstrijd dat ik ben blijven doorknokken voor die overwinning. Na 7 matchpoints te hebben gehad en ruim 3 uur op de baan was de wedstrijd echter nog steeds niet ten einde en op 13-12 in de tie break ben ik omgekiept en uiteindelijk met de ambulance naar t ziekenhuis gebracht.
Ik was totaal uitgedroogd terwijl ik toch ruim 4 liter had gedronken. Ook wees mijn bloed uit dat ik ergens een infectie moest hebben iets wat de situatie waarschijnlijk versneld heeft. Kortom ik was er niet al te best aan toe. Mijn hart had t zwaar te verduren en dat was misschien nog wel de grootste zorg.
Na 4 liter infuus vloeistof en allerlei medicatie begon ik weer een beetje bij de levende te komen. Inmiddels heb ik t ziekenhuis mogen verlaten en ben ik nu verder aan t herstellen in de hotelkamer.
De temperatuur is vandaag nog verder opgelopen naar 42 graden en de organisatie heeft besloten dat er tot tenminste 17.00 geen wedstrijden de baan op zullen gaan.
Maar mijn toernooi hier is ten einde, dat zal duidelijk zijn.
Wel goed nieuws over mijn sport rolstoel. Die is inmiddels in Amsterdam gearriveerd (met dank aan Michel) en gaat morgen op de vlucht naar New York. Hopelijk ben ik dan ook weer hersteld zodat ik in New York in mijn eigen rolstoel weer kan vlammen.
Groet Sharon
Hoi allemaal,
Ik ben inmiddels al weer twee dagen in St Louis voor een van de grotere rolstoeltennnistoernooien die vooraf gaat aan de US open in New York. Van tennissen is er echter nog niet heel veel gekomen want tot nu toe ben ik eigenlijk alleen maar bezig geweest met regelen.
Al sinds ik met mijn kwalificatie voor London ben begonnen lijkt t wel alsof ik op de proef word gesteld door allerlei incidenten. Zo ook dit keer.
Toen we eindelijk na een reistijd van 22 uur erg vermoeid op onze eindbestemming in St Louis aankwamen bleek dat mijn tennisrolstoel de lange reis niet had overleefd. Drie dubbel gevouwen kwam hij aan op de bagageband. Buiten t feit dat hij speciaal voor mij op maat gemaakt is en ong 6000 euro kost was natuurlijk t grootste probleem dat ik hem deze twee weken heel hard nodig heb.
Nadat vliegmaatschappij Delta een gespecialiseerd bedrijf had ingeschakeld om te kijken of er nog iets te redden viel moesten deze na een dag concluderen dat mijn rolstoel als verloren moet worden beschouwd.
Gelukkig kon ik gisteren tijdens de training een stoel van iemand anders gebruiken waar ik vandaag ook mijn wedstrijd in ga spelen. Helaas voor mij geen “opwarmrondje”, maar ik mag meteen aan de bak tegen t japanse talent Kamiji.
Ik voelde me absoluut niet comfortabel in mijn leenstoel, maar voor nu is t wel veel beter dan niets. Delta stelt nu alles in t werk om mijn reserveframe dat thuis staat voor de US open in New York te krijgen zodat ik daar weer in mijn eigen vertrouwde stoel kan spelen.
Fingers crossed!!!!
