Sharon Walraven

Hoi allemaal,

Na een hectische drukke week thuis was t weer tijd om mijn spullen te pakken om naar Amerika te vertrekken met Atlanta als eindbestemming. T was lang geleden dat ik helemaal alleen zou vertrekken, maar ik had er zin in.

Maar na aankomst op t vliegveld verging me die zin eigenlijk al gauw. Atlanta is een van de meest drukke en hectische vliegvelden ter wereld en zo druk als deze keer heb ik t nog weinig meegemaakt. Iedereen had t dan ook zo druk met zichzelf dat er werkelijk niemand een hand uitstak om te helpen met mijn bagage. Dat was absoluut niet bevorderlijk voor mijn schouder die toch al zo pijnlijk waren.

 Maar enfin, nadat ik al mijn bagage had gevonden moest ik er  eerst mee door de douane om  t vervolgens weer  allemaal  af te geven zodat t naar de definitieve bagage band getransporteerd kon worden. Om bij die bagageband te komen moest ik eerst weer door de pascontrole waar t enorm lang duurde en vervolgens weer door de security waar ik al mijn tassen eerst kon leeghalen en waar men niet geleerd had om normaal tegen mensen te praten. Alleen schreeuwen ging hen goed af….en vooral zelf heel rustig blijven anders  verzinnen ze wel weer iets anders om t langer te laten duren.

Nadat ik dit alles had doorstaan moest ik met de trein naar t gebied waar ik definitief mijn baggage kon ophalen. Ook daar was t weer een enorme drukte en toen ik mijn tassen eenmaal gevonden had moest ik nog op zoek naar mijn tennisrolstoel en wielzak. Nadat ik de tennisrolstoel helemaal aan de andere kant van de terminal had getraceerd bleef mijn wielzak nog 2 uur spoorloos. Ondertussen was ik al ruim 24 uur onderweg en begon de vermoeidheid in alle hevigheid toe te slaan.

Toen ik ook nog hoorde dat ik eerst een uur met de trein moest tot waar de busjes stonden om ons naar t hotel te brengen dacht ik echt even, “wanneer gaat  de eerste vlucht terug”.

Maar de grootste onaangename verrassing moest  nog komen. Toen ik buitenkwam was t zo ongelofelijk heet dat ik me niet kon voorstellen hoe je in dit weer zou moeten tennissen ,en dat was toch echt de reden dat ik hier naar toe gekomen was.

Er werd mij verteld dat t altijd heel warm is rond deze tijd van t jaar, maar dit jaar heel extreem met gisteren een echte uitschieter naar 40 graden met een enorm hoge luchtvochtigheid. Gelukkig wordt t morgen een paar graden lager zei onze chauffeur heel optimistisch.

Vandaag zie ik, na een redelijke nachtrust gelukkig alles al een stuk positiever. We zitten echt in een heel  leuk hotel waar de toernooileiding en t hotelpersoneel er alles aan doet om t ons naar de zin te maken.

Op de privé tennisclub waar wij te gast zijn ontbreekt t ons aan geen enkele luxe. Een mega groot zwembad en een clubhuis dat meer op een kasteel lijkt dan op iets wat je bij een tennisbaan  zou verwachten en super goed eten, bijna teveel om op te noemen.

Alleen t weer, dat blijft een groot probleem. Na 20 minuten op de trainingsbaan vandaag ben ik ermee gestopt omdat ik bijna t kookpunt had bereikt. Vlug weer naar binnen naar de koele (lees: veel te koude) airconditioning. Dat ik nu al verkouden ben zal jullie dan ook niet echt verbazen.

Hoe dat morgen zal gaan met twee wedstrijden voor de boeg daar ga ik nog maar even niet over nadenken. Ik blijf hopen op een koudefront!!!

Sharon

Hoi allemaal,
Nadat ik gisteren de kwartfinale had gewonnen met 6-2 6-4  mocht ik vandaag
in de halve finale tegen de Francaise Florence Gravellier. De laatste twee
keer had ik nog van haar verloren maar vandaag ging ik met de zege aan de
haal in een enorm spannende wedstrijd, 6-4 7-5. Wat een blijdschap en ontlading
na de winst. De eerste keer dat ik hier de finale mag spelen, morgen op t centre court zal Esther
Vergeer tegenover mij staan.

Daarna staat mijn tegenstandster van de single naast mij en gaan we proberen
om ook de dubbeltitel op onze naam te schrijven.
De finale dubbel spelen Esther en ik morgen tegen Aniek van Koot en de Australische
Ditoro, nadat we eerder vandaag Jiske Griffioen en Florence Gravellier hadden
uitgeschakeld met exact dezelfde score als eerder in mijn single 6-4 7-5.

Met Al mijn supporters die vandaag hier aanwezig waren hebben we al even
een mini feestje gevierd na zo’n succesvolle dag.
Ik heb echt heel veel zin in morgen!!

groet Sharon

Hoi allemaal,

Last best!!!!!   Na twee finaleplaatsen heb Ik  mijn eerste single toernooizege van dit jaar binnen. Met 6-2 6-4 was ik meer dan tevreden over de wedstrijd en is t nu tijd voor een feestje wat straks na de prijsuitreiking zal plaatsvinden tijdens de Koreaanse barbecue.

Als we t te laat gaan maken kunnen we beter opblijven want vannacht om twee uur!!!  moeten we al op om naar t vliegveld in Busan vertrekken. In Seoul moeten we dan nog 5 uur wachten voordat we op de vlucht naar Amsterdam kunnen waar we zondagavond laat aan komen.

We hebben t hier super naar ons zin gehad maar zijn nu ook wel weer blij dat we Korea gaan verlaten en niet in de laatste plaats vanwege de stijgende spanningen tussen Noord- en Zuid Korea. Iedere dag zien wij meer en meer militaire vliegtuigen en – straaljagers aan ons voorbij suizen , en ik moet zeggen, daar word je niet bepaald rustig van.

Even een dag naar huis voordat ik dinsdagochtend in alle vroegte weer richting Roland Garros zal vertrekken, waar ik ook dit jaar weer van de partij mag zijn. Ditmaal wordt wel extra bijzonder vanwege alle supporters die mij daar zullen komen aanmoedigen.

groet Sharon

Hoi allemaal,
Gisteren in de kwartfinale kende ik totaal geen problemen tegen de Koreaanse
Young Cho. Dat was vandaag tijdens de halve finale in de eerste set wel even
 anders.
Mijn Japanse tegenstandster Okabe sloeg al mijn ballen bijna direct weg en
toen ik 4-3 achterstond wist ik dat ik iets anders moest gaan doen. Ze
liet me totaal geen kans om in mijn ritme te komen. Nadat ik een versnelling
hoger begon te spelen kon ik de eerste set naar me toetrekken met 6-4.

In de tweede set had ik t weer helemaal onder controle en met 6-1 heb ik
mijn finaleplaats voor morgen weer veilig gesteld.
Maar nu gaat t er nog om die finale morgen ook te winnen. Ik sta
steeds beter te spelen en de ondergrond hier bevalt me ook prima want ondanks
dat t ook weer hard court is , is die toch iets trager dan de vorige twee
weken.
Dus laat die finale maar komen!!

groet Sharon

Hoi allemaal,

We hebben inmiddels onze intrek genomen in een geweldig (lees mega luxe) hotel in Daegu waar t ons werkelijk aan niets ontbreekt. S avonds en s ochtends bij t eten weten we bijna niet waar we moeten beginnen en is t maar goed dat we een week hier blijven anders zouden we niet eens alles kunnen proeven.

Nou, zo komen wij de week echt wel door!!!

Alleen vannacht hadden we nog wel een klein probleem. Toen ik wakker werd  en ik nog  naar de badkamer ging kwam t water daar  echt in bakken door t plafond naar beneden, en dit in een hotel wat nog zo nieuw is. De manager, die snel ter plaatse was  zei,” I think we have a big problem”. Ja, en als ik t zo kon inschatten denk ik dat ook wel.  Wij werden echter rap elders ondergebracht en na dit oponthoud  konden we weer rustig verder slapen.

Maar na twee relaxte dagen van sight seeing was t dan vandaag weer eens tijd om in actie te komen. Mijn wedstrijd tegen de Koreaanse  Hyun Na leverde weinig problemen op.

Tot morgen,

Groet Sharon

Hoi allemaal,

T toernooi is weer ten einde en iedereen is zijn spullen aan t pakken om weer verder te gaan. Ik heb helaas genoegen moeten nemen met de tweede plaats. In de eerste set stond ik constant voor en op 6-5 heb ik zelfs een setpoint gehad. Uiteindelijk verloor ik de eerste set in de tie break. De tweede set begon ik heel sterk en kwam 3-0 voor om t daarna volledig uit handen te geven.

T was echt geen slechte wedstrijd maar ik baalde dat ik op de  cruciale momenten niet kon doorduwen naar de winst.

Maar zoals gezegd, alle spullen zijn weer gepakt.  Morgen gaat onze vlucht al in alle vroegte (5 uur) op weg naar Busan. Dan nog zo n twee uur rijden en we zijn weer op de volgende plaats van bestemming.  In Deagu zal t volgende toernooi plaatsvinden. Daar is t over t algemeen nog warmer dan in Seoul omdat dat nog een stuk zuidelijker ligt, dus we weten wat ons te wachten staat.

Sharon

Hoi allemaal,
Vandaag had ik mezelf maar 1 opdracht gegeven tijdens de halve finale single.
Geen minuut langer op de baan dan noodzakelijk , dit vanwege de enorme hitte
die ons meteen overviel toen we buitenkwamen. Dit betekende rally?s heel
kort houden en dus iets meer risico nemen om de ballen zo snel mogelijk weg
te slaan.
Vanaf t eerste moment kon ik mijn eigen opdracht super uitvoeren. 6-1 6-1
in minder dan een uur. Als ik morgen in de finale weer zo sta te spelen zal
ik absoluut tevreden zijn, onafhankelijk van de uitslag. Maar natuurlijk
zal ik er alles aan doen om voor mijn eerste toernooioverwinning van dit
jaar te gaan.

We hebben gisteren nog een ronde gedaan over t hele Olympische park en we
zijn eigenlijk wel onder de indruk hoe mooi alles er nog uitziet na zo n
lange tijd . Eigenlijk is bijna alles nog hetzelfde als destijds (1988).
Dat konden we van Peking niet zeggen toen we er afgelopen januari zijn teruggeweest.

groet Sharon

Hoi allemaal,
Sinds ik in Seoul ben aangekomen voel ik me niet echt fit. In Japan was
ik op een gegeven moment echt blij dat we gingen verkassen omdat t bed daar
wel erg hard was en ik er last van begon te krijgen.
Nou dat was nog niets vergeleken met de bedden hier. Men noemt dit hier Rock
bedden, juist ja, zo hard als steen. Of je op de vloer zou liggen of op dit
bed, t maakt geen enkel verschil.
Ik word iedere nacht ongeveer 20 keer wakker en als ik s ochtends opsta dan
voelt t alsof ik er al drie wedstrijden op heb zitten. Werkelijk al mijn
gewrichten doen pijn maar mijn schouders hebben wel t meest te verduren.
We hebben al een soort oplegmatras erop gelegd, maar omdat die net zo hard
is helpt dit ook niet echt, dus vanavond ga ik mijn bed volleggen met 8 kussens
die we zojuist hebben weten te bemachtigen.

Een bezoek aan de fysio hier ter plaatse was ook niet echt een aanrader.
Ik had er absoluut geen vertrouwen in en aangezien er geen enkele communicatie
in t engels mogelijk was heb ik dit maar gelaten voor wat t was.
OOk t weer doet niet veel goed. Ik heb t gevoel dat ik wel adem maar gewoon
te weinig lucht binnenkrijg. Dit vanwege de hitte, de enorm hoge luchtvochtigheid
en de smog.

Natuurlijk zijn er ook wel positieve dingen te melden. We Zitten in een erg
mooi hotel, t eten is iedere avond top en Ik ben al een aantal rondjes goed
doorgekomen en mag dus morgen de halve finale spelen tegen de Koreaanse Yean
Yu Park.
Tegen haar en haar Koreaanse partner hebben mijn gelegenheidsdubbelpartner
Technamaweet vandaag helaas in de derde set tie break verloren. Ik baalde
na de wedstrijd best wel temeer omdat wij wederom een erg zware loting hadden
en toch nog zo dicht bij de winst zaten, iets wat ik met deze dubbelpartner
niet zo snel had verwacht. Maar misschien is t na deze uitputtende dubbelpartij
uiteindelijk maar beter dat ik me nu volledig op de single kan focussen.

Tot morgen,

Hoi allemaal,
Wat kan een dag toch vreemd verlopen. In de single finale tegen Di Toro was
ik t spoor helemaal bijster om vervolgens in de dubbelfinale vol vertrouwen
de sterren van de hemel te spelen.
Vanmorgen tijdens t inspelen voelde de slagen goed en had ik veel zin in
de finale. Maar al meteen vanaf t begin kreeg ik mijn service niet onder
controle. Ook mijn backhand liet t op de cruciale momenten afweten. De eerste
set had ik weinig in te brengen en met 6-2 ging deze naar Di toro. In de
tweede set ging t redelijk gelijk op tot 4-4, maar t was t toch allemaal
net niet, 6-4.
In de dubbelfinale die volgde hadden we onze tegenstanders steeds onder druk,
en konden wij t spel bepalen, 6-0 6-2,
Toch nog een pleister op de wonde, want ook de dubbelfinale had ik hier nog
nooit weten te winnen.
Straks nog de prijsuitreiking voor we onze spullen weer gaan pakken. Morgen
erg vroeg uit de veren voor een vlucht richting Seoul waar t volgende toernooi
zal plaatsvinden.
Even een dagje geen tennis en daar is mijn lichaam ondertussen ook wel weer
aan toe. Iedere dag twee wedstrijden was toch een redelijke belasting en
dat begon ik echt wel te voelen.
groet Sharon

Hoi allemaal,
Ik kom net van de baan en we hebben de kwartfinale dubbel gewonnen tegen
t nummer 1 geplaatste koppel, de Australische Ditoro en Engelse Shuker!!!!.
De eerste set verloren mijn Thaise partner Khantasit en ik met 6-2.
Maar in de tweede set konden we t tempo behoorlijk opschroeven en stonden
we echt goed te spelen, 6-4 voor ons.
De derde set is een super tiebreak die tot 10 gaat net als op de grand slams.
T was echt enorm spannend tot t laatst toe en een behoorlijk gevecht voor
ieder punt. Maar uiteindelijk hebben we de super tiebreak weten te winnen
met 10-8.
Morgen in de halve finale hebben we de nummers 3 van de plaatsingslijst en
ook die partij wordt weer alles behalve makkelijk, maar wij hebben er na
vandaag echt heel veel zin in.
Ik zou haast vergeten dat ik vanochtend ook nog een single heb gespeeld.
Die ging eigenlijk heel goed tegen de Japanse Domori en met 6-2 6-2 was ik heel tevreden.
Morgen in de halve finale single mag ik tegen de Koreaanse Park, waar ik
vorig jaar in Korea nog de finale van heb verloren. Maar ik heb veel vertrouwen
in mijn slagen op t moment. Dus laat die twee wedstrijden morgen maar komen.

De pers is hier nog steeds in grote getalen aanwezig en soms moet ik zelfs
ff wennen aan die hordes fotografen langs de baan. Ook zitten de tribunes
echt dagelijks meer dan vol.  Maar de Japanse nummer 1 van de wereld Shingo
Kunieda is hier dan ook echt de nationale held.

tot morgen, hopelijk met goed nieuws