Sharon Walraven

Hoi allemaal,
Wat kan een dag toch vreemd verlopen. In de single finale tegen Di Toro was
ik t spoor helemaal bijster om vervolgens in de dubbelfinale vol vertrouwen
de sterren van de hemel te spelen.
Vanmorgen tijdens t inspelen voelde de slagen goed en had ik veel zin in
de finale. Maar al meteen vanaf t begin kreeg ik mijn service niet onder
controle. Ook mijn backhand liet t op de cruciale momenten afweten. De eerste
set had ik weinig in te brengen en met 6-2 ging deze naar Di toro. In de
tweede set ging t redelijk gelijk op tot 4-4, maar t was t toch allemaal
net niet, 6-4.
In de dubbelfinale die volgde hadden we onze tegenstanders steeds onder druk,
en konden wij t spel bepalen, 6-0 6-2,
Toch nog een pleister op de wonde, want ook de dubbelfinale had ik hier nog
nooit weten te winnen.
Straks nog de prijsuitreiking voor we onze spullen weer gaan pakken. Morgen
erg vroeg uit de veren voor een vlucht richting Seoul waar t volgende toernooi
zal plaatsvinden.
Even een dagje geen tennis en daar is mijn lichaam ondertussen ook wel weer
aan toe. Iedere dag twee wedstrijden was toch een redelijke belasting en
dat begon ik echt wel te voelen.
groet Sharon