Sharon Walraven

Hoi allemaal,
De laatste dag hier op Wimbledon is aangebroken.
Vantevoren had ik er echt naar uitgekeken om hier te mogen spelen en t was
dan ook absoluut een geweldige ervaring, ook al hebben mijn duitse partner
en ik in de halve finale kansloos verloren van Korie en Eshter.
Nu heb ik op alle vier de Grand slams mogen spelen en vergelijken is natuurlijk
onmogelijk, maar ik weet wel dat ik Wimbledon toch wel heel erg speciaal
vind. Zelfs inspelen moest volledig in t wit en dat geeft toch ook wel extra
cachet aan dit toernooi. Natuurlijk konden de aardbeien met slagroom niet
ontbreken en hebben we de champagne toch maar even gelaten voor wat t was.
Eigenlijk viel me t tennissen op gras best wel mee. Ik had gedacht dat t
veel zwaarder zou zijn. Nou speelt t natuurlijk absoluut mee dat wij in de
laatste week tennissen en dat t hier redelijk goed weer is geweest.
Ik heb ook de kans gehad om veel van andere wedstrijden te zien. Bij Roddick
en Murray was ik aanwezig en gisteren heb ik zowel de vrouwenfinale van de
Williams sisters alsook de heren en dames dubbel op t centre court kunnen
zien.
Vandaag ben ik natuurlijk weer present als Federer tegen Roddick moet spelen
en daarna snel naar t vliegveld om richting Amsterdam te vertrekken.
Komende week ga ik thuis weer hard trainen om daarna t toernooi in Belgie
en Engeland te spelen.
groet Sharon

Hoi allemaal,
De dubbelfinale was enorm spannend en uiteindelijk was ik ook heel tevreden
over de wedstrijd maar  na 3,5 uur trokken onze tegenstanders net aan t langste
eind. 7-5 4-6 6-4.
Helaas heb ik de volgende dag in de single finale absoluut niet mijn beste
tennis laten zien.
Florence was gisteren met 6-2 6-2 de betere speler.
Nu heel even thuis voordat ik eind van deze week voor t eerst in mijn
carriere acte de presence mag geven op Wimbledon.
Heel bijzonder lijkt t me om op t “heilige” gras te mogen spelen. Gras
is voor rolstoeltennis een enorm lastige ondergrond vandaar dat er alleen
maar
word gedubbeld .
tot mails vanuit Wimbledon,
groet Sharon