15 november 2008
Masters
Helaas is t laatste toernooi van dit jaar anders gelopen dan ik in mijn gedachten
had. Ik had al geruime tijd voor Beijing last van een tennisarm en ik ben
hier ook voor bij een medische specialist in Breda geweest.
Omdat ik al bijna alle behandelingen had geprobeerd bleven er nog twee opties
open. Shockwavebehandeling en een operatieve ingreep.
Beide zeker niet geschikt voordat ik naar Beijing zou vertrekken. Shockwave
therapie is een vrij nieuwe behandeling die erg goed aanslaat bij schouders
en peesletsels maar een stuk minder resultaat geeft bij tennisellebogen.
Ik wist dat er ook een kleine kans zou zijn dat de klachten zouden verergeren,
vandaar dat ik met de behandeling heb gewacht tot na de spelen.
Dat bij mij de klachten waren verergerd merkte ik tijdens mijn eerste poulewedstrijd.
Nadat ik de eerste set verloor heb ik in de tweede set besloten te stoppen
omdat t absoluut geen zin had om door te tennissen met deze pijnklachten.
Nadat ik toch maar weer aan de ontstekingremmers ben gegaan leken de klachten
tijdens de training de dag erna aanvankelijk minder te zijn. Omdat ik nog
steeds kans had op een halve finale en tweede in de poule kon worden heb
ik met de arts overlegd en ben ik van start gegaan. Ik won de eerste set
in de tweede poule wedstrijd met 6-2. In t begin van de tweede set raakte
ik de bal verkeerd waardoor ik weer een enorme pijnscheut kreeg en daardoor
dus veel voorzichtiger begon te spelen. Toen ik zo verkrampt stond te spelen
om de pijn te vermijden en daardoor de kans op andere blessures ook veel
groter werd heb ik de moeilijke beslissing moeten nemen om te stoppen ondanks
mijn grote voorsprong in deze wedstrijd.
Omdat ik nog zeker 4 jaar wil doorgaan met tennis op t hoogste nivo ga ik
as dinsdag in Breda bespreken wanneer ik zo snel mogelijk onder t mes kan
om van mijn klachten af te komen. Na een revalidatieperiode van twee maanden
waarin ik geen racket zal mogen aanraken maar natuurlijk wel andere trainingsvormen
zal kunnen doen staat mijn volgende toernooi gepland in Amerika, eind maart.
As donderdag vertrek ik eerst nog naar Nigeria. Een enorm avontuur waar ik
dan ook heel erg naar uitkijk. Een heel goed initiatief van de Cruyff foundation
en t Silver fund van de ITF om rolstoeltennis te promoten in gebieden waar
mensen met een handicap nauwelijks mogelijkheden krijgen om te sporten. Nigeria
is dan ook zeker niet t minst gevaarlijke land om naar toe te gaan, maar
gelukkig heeft Joop al heel wat werkervaring in dit land en zal hij alles
in t werk stellen om onze trip veilig te laten verlopen.
Afgelopen week heb ik Johan Cruyff zelf mogen ontmoeten en hem kunnen vertellen
over onze plannen in Nigeria.
Een bijzondere ontmoeting met een bijzondere man,
Groet Sharon
Comments Off
