Sharon Walraven

Hoi allemaal,
Het toernooi in St Louis loopt al weer bijna tegen t einde. Morgen staat
voor mij een halve finale single tegen Gravelier op t programma en vervolgens
nog een finale dubbel samen met Gravelier tegen Yaosa en Chokyu.
Eerst zou ik hier geen dubbel spelen omdat Korie, mijn dubbelmaatje voor
Beijing niet aanwezig is, maar om toch nog wat volleys te kunnen oefenen
heb ik besloten met Florence te dubbelen. Het gaat zeker niet slecht maar
ik merk wel dat Korie en ik veel beter op elkaar zijn ingespeeld.
De eerste dagen hier had ik ongelofelijk veel last van een jetlag. Ik ben
al op zaterdag aangekomen terwijl t toernooi pas op dinsdag zou starten maar
achteraf gezien was dat maar goed ook want ik kwam echt niet in mijn ritme.
Om zeven uur ’s avonds was t echt een gevecht om mijn ogen open te houden
om vervolgens om half 4 ’s nachts klaarwakker te zijn. Gelukkig had ik de
eerste twee dagen nog geen kamergenoot dus heb ik ’s nachts volop Olympische
spelen kunnen kijken. Nee, verveeld heb ik me zeker niet.
Toen mijn kamergenoot, een meisje uit Californie eenmaal gearriveerd was
heeft zij echt geprobeerd mij wakker te houden en inmiddels slaap ik al tot
6 uur ’s ochtends. Morgen staat mijn single als eerste wedstrijd gepland
maar mij hoor je echt niet klagen dat ik er vroeg uit moet.
Tegen de tijd dat ik weer naar huis vertrek zal ik wel helemaal in t goede
ritme zitten. Dan thuis 5 dagen de tijd om weer in t europese ritme te komen
om vervolgens weer naar de andere kant van de wereld te vliegen waar de tijd
ipv achteruit, vooruit gaat.
Maar ook dat hoort er allemaal bij.
groet Sharon