Hoi allemaal,
Vanochtend heb ik samen met mijn dubbelpartner Young Suk Hong de finale gewonnen
met 6-1 6-0. Ik was absoluut heel tevreden met mijn tennis. Dat geld eigenlijk
voor deze hele week hier in Baton rouge, maar ondanks dat heb ik toch t onderspit
moeten delven in de halve finale tegen de Chinese Dong. Ik had nog nooit
tegen haar gespeeld maar haar wel al een aantal keren op toernooien gezien
en ik was absoluut voorbereid.
Toch overtrof zij nog alle verwachtingen die ik van haar had en dat was absoluut
niet in positieve zin. Aan haar ongelofelijke agressieve en intimiderende
houding was t absoluut niet te wijten dat ik de wedstrijd verloor. Ze had
me al zo geprikkeld dat ik waanzinnig goed begon in de eerste set en ik was
vast van plan haar geen enkele game te gunnen. Dit ging geweldig tot 6-0
3-0. Toen zij uiteindelijk de eerste game maakte verslapte ik even een moment
waardoor t verderop 5-5 gelijk werd. Een constant gevecht voor ieder punt
waarbij zij twee keer een court violation kreeg en 1 keer een puntaftrek
vanwege haar verschrikkelijke gedrag op de baan. Van tennisetiquette heeft
zij echt nog nooit gehoord. Vervolgens kreeg zij nog enkele malen een time
warning, maar t leek haar allemaal niets te deren. Uiteindelijk verloor ik
die tweede set in een heel spannende strijd. De derde set ging t allemaal
iets te snel en stond ik in no time 3-0 achter. Ik heb alles op alles gezet
en kwam tot 4-3 voor met een aantal kansen op 5-3 voorsprong.
In de wissel knalde zij nog een keer quasi per ongeluk keihard tegen mijn
stoel aan maar ik liet mij niet van de wijs brengen en vocht door voor ieder
punt. Uiteindelijk heb ik t net niet gered, maar dat heeft zeker niet aan
mijn vechtlust gelegen. Balen dat wel maar toch ben ik blij dat ik voor Peking
een keer tegen haar gespeeld heb, want nu kan ik mij levendig voorstellen
wat ons straks in Peking in een vol stadion te wachten staat.
In de dubbel mochten Hong en ik vervolgens weer tegen mijn Chinese ?vriendin?.
Ik stond de sterren van de hemel te spelen en trok mijn partner Young Suk
Hong met me mee. Met 6-1 6-1 wonnen we de halve finale. Toch een beetje
een pleister op de wonde dat ik haar tenminste 1 keer die dag kon verslaan.
Zoals gezegd, in de finale vanmorgen konden we ons nivo van gisteren vasthouden
en wonnen met 6-1 6-0.
Morgen vroeg gaan we richting t vliegveld op weg naar huis voor de komende
8 dagen. Onze volgende trip zal richting Japan gaan waarna de kwalificatie
voor Peking definitief bekend zal worden,
Groet Sharon
Hoi allemaal
We zijn alweer een aantal dagen in Baton rouge en wat tennis betreft lig
ik meer dan op schema. Ik heb in 2 singlepartijen maar 4 games afgegeven
met goed tennis. Omdat tijdens dit toernooi ook een challenger voor heren
wordt gespeeld oogt alles op t park erg professioneel. Zelfs t eten op de
baan is beter dan ooit. Valide spelers worden toch wel iets meer in de watten
gelegd, maar daar profiteren wij nu even lekker van mee.
Maar even terug naar onze aankomst hier die toch aanzienlijk minder soepel
verliep. Ik had thuis alle tickets geboekt voor Joop en mij en er totaal
geen rekening mee gehouden dat t van Pensacola naar Baton rouge maar een
autorit van ruim 3 uur zou zijn. Florida en Pensacola liggen zelfs in dezelfde
staat (Florida) maar dat was ruim 10 uur rijden met de auto terwijl je een
aantal staten door moet vanuit Pensacola om in Louisiana (Baton Rouge) te
komen.
Vandaar ook dat een heel aantal spelers een auto hadden gehuurd om naar t
volgende toernooi te rijden.
Omdat een auto weer extra geld zou kosten besloten Joop en ik om toch maar
van ons reeds betaalde ticket gebruik te maken. We zouden eerst naar Atlanta
moeten vliegen en van daaruit de volgende vlucht naar Baton Rouge. Toen we
in Atlanta aankwamen na een hele korte vlucht wilden we niet dezelfde fout
maken als een aantal maanden geleden toen we onze vlucht mistten vanwege
tijdsverschil. Vandaar dat we maar liefst 3 verschillende mensen vroegen
naar de plaatselijke tijd en zij ons allen wistten te melden dat de tijd
een uur terug zou gaan. We hadden dus ruim vijf uur de tijd voor onze vlucht
naar Baton rouge zou vertrekken. Dit was best erg lang en we besloten dan
ook ruim op tijd naar de gate te gaan. Daar aangekomen was er geen spoor
meer te bekennen van onze vlucht en bij navraag bleek die al een uur eerder
te zijn vertrokken omdat wij de verkeerde tijd op onze klok hadden!!!
De tijd had een uur vooruit gemoeten ipv terug??. Uiteindelijk hebben we
nog goede woorden moeten geven om mee te mogen op de avondvlucht om 8 uur
waardoor we uiteindelijk pas ?s avonds heel laat en enorm vermoeid in t hotel
aankwamen. Onze baggage was natuurlijk op een andere vlucht mee gegaan en
t was nog flink zoeken voordat we onze spullen allemaal terug hadden. Nu
kunnen we er wel om lachen maar op dat moment was t gigantisch balen wetende
dat we er met de auto in 3 uur waren geweest.
.Ik hoor zojuist dat mijn tegenstandster van morgen bekend is. In de halve
finale mag ik t voor t eerst opnemen tegen de Chinese Fu Li Dong, die in
twee sets van de geplaatste Japanse Yaosa wist te winnen. Ik ben eigenlijk
blij dat ik voor Peking een keer tegen haar kan spelen omdat zij toch een
gevaarlijke outsider is die constant voor verrassingen weet te zorgen.
Straks staat er voor mij ook nog een dubbel op t programma met mijn Koreaanse
partner Hong. Onze tegenstandsters zijn nog niet bekend want die moeten de
baan nog op voor hun dubbel. Ja, het wordt wederom een hele lange dag op
de tennisbaan, maar gelukkig heb ik mijn computer bij me zodat ik jullie
tijdens de dooie momenten nog een beetje op de hoogte kan houden van mijn
vorderingen hier.
groet Sharon
Hoi allemaal,
Vandaag is hier in Pensacola de finaledag en helaas ben ik nog maar in 1
onderdeel aktief.
In de dubbelfinale mogen Korie en ik t wederom opnemen tegen Esther en Jiske.
Zonder al teveel problemen zijn we tot de finale gekomen. Dat kan ik helaas
van mijn single niet zeggen. In de tweede ronde tegen Kaithlyn Verfuert heb
ik er al aardig aan moeten trekken om de partij met 7-5 6-4 winnend af te
sluiten.
In de kwart finale tegen Mie Yaose startte ik niet agressief genoeg waardoor
ik al meteen tegen een 6-1 achterstand aankeek.
De volgende set kon ik gelukkig met 6-2 naar me toetrekken. In de derde set
ging ik constant aan de leiding tot 3-1 40-0. Daarna trok Mie weer gelijk
en was t een waar gevecht om ieder punt. Tegen t einde van de wedstrijd maakte
de scheidsrechter een heel aantal dubieuze calls in mijn nadeel. Natuurlijk
zul je daar geen hele wedstrijd op verliezen maar deze waren wel op erg cruciale
momenten. Zelfs t matchpoint waar ik niet eens meer op reageerde omdat de
bal ver uit was werd door de scheidsrechter ingegeven. Balen dus, maar helaas
ging Mie er met de winst vandoor?..
Morgen hebben wij nog een vrije dag die ik met plezier tegemoet zie. Het
waren deze week weer lange dagen op de tennisbaan, dus een beetje ontspanning
morgen kan zeker geen kwaad. Wel hebben we hier super lekker weer gehad.
Geen wolkje aan de lucht en 24 graden.
Dinsdag vertrekken we naar t laatste toernooi in Baton rouge.
Tot gauw,
Inmiddels zijn we veilig aangekomen in Pensacola. Er moesten ongeveer 200
spelers op verplaatsing van Boca naar Pensacola. Gelukkig waren wij maar
met vijf rollers op onze vlucht en zelfs dat bracht nog de nodige problemen
met zich mee.
Het was een ontzettend klein vliegtuigje waar we 1 voor 1 ingetild moesten
worden over een erg smal trappetje.Het vliegtuig was verder afgeladen vol
maar dat was ook niet zo heel moeilijk met zo’n klein toestelletje.
Waar men echter geen rekening mee had gehouden was: iedereen die een rolstoel
bij zich had ook nog eens een sportstoel en andere baggage moest inchecken.
Men wilde toen doodleuk een aantal rolstoelen achterlaten en een dag later
(bij veel geluk) nasturen. Gelukkig waren er evenveel coaches aan boord als
spelers dus die hebben toen heel heel duidelijk moeten maken dat toch echt
iedereen zijn rolstoel nodig had bij aankomst. Joop is vlak voor dat de deur
dicht ging voor vertrek nog maar eens even gaan kijken of ze niet toch wat
hadden achtergelaten en zag op de valreep nog een aantal wielen liggen.
Gelukkig zat uiteindelijk alles erin. Dat ze erg hadden moeten stouwen bleek
wel bij aankomst. Op mijn nieuwe rolstoelframe zaten al een paar fikse krassen
en mijn nieuwe volkl tennistas bleek ook niet ongeschonden uit de strijd
te zijn gekomen. Maar oke gelukkig hadden we wel al onze spullen bij aankomst.
Toen we buiten kwamen stond ons nog een verrassing te wachten…..de temperatuur!!!
Het was vroeg in de avond en heel koud. Dat waren we toch anders gewend.
Vanmorgen heb ik alles wat ik kon vinden over elkaar aangetrokken, en dat
bij een strakblauwe lucht. Maar toen we vanmiddag aan t trainen waren was
t toch wel een heerlijk temperatuurtje om in actie te komen.
Wel zijn we ontzettend verbrand vandaag omdat we de hele dag buiten zijn
geweest en je er geen idee van had hoezeer de zon brandde.
Vanavond is de loting geweest en ik moet flink aan de bak, vanaf de eerste
ronde al.
Ik speel tegen de winnaar van Kaithlyn Verfuerth en Sarah Casteel.Daarna
staat mij waarschijnlijk Yaosa te wachten en dan zit ik aan de kant van Esther.
De dubbelloting wordt morgen pas gedaan.
Tot morgen,
Sharon
Hoi allemaal,
Helaas is t toernooi in Boca voor mij ten einde. Ik startte te voorzichtig
in de single en verloor de eerste set met 6-2. In de tweede set was t nog
wel heel spannend en gingen we richting een tiebreak. In de tiebreak heb
ik continu de leiding gehad en op 6-4 zelfs twee setpunten. Helaas kon ik
deze niet verzilveren en ging de overwinning naar Korie…best wel balen.
In de dubbel hebben we t ook niet gered tegen Jiske en Esther maar dit was
absoluut een wedstrijd van hoog nivo. We zaten constant heel dichtbij maar
helaas trokken onze tegenstandster steeds aan t langste eind. Deze goede
wedstrijd geeft wel een goed perspectief voor de komende toernooien.
Vandaag heb ik een rustdag en wilden we eigenlijk richting t strand, maar
aangezien de regen met bakken uit de lucht komt hebben we onze plannen moeten
wijzigen, maar een shopping mall is voor mij een goed alternatief.
Morgen gaan we eerst met de trein naar t vliegveld van Fort Lauderdale en
van daaruit zullen we dan naar Pensacola vliegen. Dit plaatsje ligt in t
noordelijkste puntje van Florida aan t strand. Zeker niet verkeerd dus….
groet Sharon
Hoi allemaal,
Twee heel solide wedstrijden gespeeld vandaag. In de kwart finale single
tegen de Koreaanse Hong had ik weinig problemen in de eerste set en in de
tweede set ging t helemaal super. 6-1 6-0. Mijn nieuwe tennisstoel heeft
zeker ook een steentje bijgedragen want ik heb echt t gevoel dat ik nog nooit
zo snel ben geweest.
In de dubbel tegen Gravelier en Shuker waren we in eerste instantie te verdedigend.
Toen we 4-2 achter stonden hebben we onze tactiek gewijzigd en ben ik veel
meer naar t net gegaan wat resulteerde in een 6-4 6-2 overwinning. Ik heb
nu al een aantal keren met Korie gedubbeld en ik heb wel echt t idee dat
we elkaar goed aanvullen. Het gaat dan ook steeds beter samen en met t oog
op Peking geeft dat veel vertrouwen. Morgen is de dubbelfinale tegen Esther
en Jiske, waar ik nu al naar uitkijk.
Ook staat de halve finale single morgen op t programma en mijn tegenstandster
daar is mijn dubbelpartner Korie die vandaag in drie sets van Gravelier wist
te winnen.
Vanavond is de player party die doorgaans erg gezellig is, en waar ik ook
erg graag deel van had uitgemaakt maar met t oog op twee belangrijke wedstrijden
morgen ga ik deze maar niet bezoeken zodat ik morgen fit en uitgerust aan
de start kan verschijnen,
Groet Sharon
Hoi allemaal,
We zijn alweer een paar dagen in the states en t lijkt weer alsof we al weken
van huis zijn. De vlucht ging eigenlijk heel goed. Zeker de 9,5 uur van
t eerste gedeelte, die nog wel eens heel lang kunnen trekken waren redelijk
snel voorbij. Toen we in Atlanta arriveerden kregen we even schrik omdat
er stond dat onze vlucht naar Miami was geannuleerd, maar nadat er een ander
toestel werd ingezet konden we dan toch uiteindelijk vertrekken?.business
class welteverstaan. Dat was me even een meevaller.
Voor Joop was t zeker een hele happening omdat t voor hem de eerste keer
was dat hij zo luxe kon vliegen. Helaas ging de maaltijd aan onze neus voorbij
vanwege de enorme turbulentie tot aan Miami.
Onze chauffeur die ons daar zou komen ophalen had helaas mijn inschrijvingsformulier
niet zo goed gelezen, dus toen wij uiteindelijk heel moe, met al onze baggage
buiten stonden moest hij nog van huis komen. Twee uur later en inmiddels
bijna slapend konden we eindelijk vertekken naar onze ?final? destination,
Bocaraton.
De dag erna hebben we een vrije dag genomen om te acclimatiseren. Toen hadden
we nog twee trainingsdagen over die we dan ook ten volle hebben benut.
Vanavond is de loting geweest en ik mag zeker niet klagen omdat ik dit keer
eens onderin t schema zit en niet aan de kant van Esther.
Morgen begint t toernooi en ik heb heb er veel zin in,
Word vervolgd?????..
Sharon
Hoi allemaal,
Ik sta weer op t punt om naar Amerika te vertrekken voor drie toernooien
na 8 !! weken thuis te zijn geweest. Zo’n lange tijd thuis was al heel lang
geleden en zal voorlopig ook niet meer snel gebeuren en daarom heb ik er
wel extra van genoten. Ik vind t nu zelfs een beetje vreemd om weer te vertrekken,
maar als ik morgen heel vroeg in t vliegtuig stap weet ik zeker dat de toernooi
kriebel weer begint te komen.
De afgelopen weken hebben we enorm hard getraind en omdat t zo’n lange tijd
was is er ook flink aan de conditie gewerkt. De laatste training vanochtend
ging echt top en ik voel me heel fit dus ik wil me ook wel weer graag gaan
meten met de rest.
Het eerste toernooi is in Bocaraton (Florida) en start as woensdag. We komen
zaterdagavond laat aan dus hebben we een aantal dagen om weer te wennen aan
tijdsverschil en warmte. Een week later vliegen we dan naar Pensacola (Noord
Florida) om vervolgens de laatste week in Baton Rouge (Louisiana) door te
brengen.
Ik speel sinds vorige week in een nieuwe tennisstoel van invacare die van
volledig titanium is gemaakt. Ik zit een stuk hoger en speel voor t eerst
met 27 inch wielen. Ik was daar eerst nog een beetje huiverig voor omdat
de eerste aanzet dan iets zwaarder is maar ik ben nu ontzettend blij dat
ik toch die stap heb durven maken omdat t nu al heel goed voelt en ik aanmerkelijk
sneller ben dan met mijn vorige stoel.
Kortom….Amerika, ik kom eraan!!
groet Sharon
